İnsan neyi arzu ederse,ruhu onu kazandırır

Aşkın Kimyası

Mon, 26 Oct 2009 00:36:00 +0200

Ne zaman sesin sesime değse

Derin bir uyku salıyor

Boşluk yanımı

Yakup merdiveninden iniyor

Ka diyorum

Firavun insanlaşıyor

Musa balığı sormayı unutuyor

Tutup başımı göğe kaldırıyorum

Alnım da atkestanesi ağacı

Köpekdişim üzerin.. ( devamı )

Hayat Şarkısı

Mon, 26 Oct 2009 00:35:00 +0200

Bir şarkıyı başlatıyorum
Bir şarkıyı söylüyorum
Bir bir yıldızlar ayın etrafını sarıyor
Dağın arkasında
Bir güneş doğmak için bekliyor

Kurallı cümleler kurmalıyım
İnsan ancak meramını kurallı cümlelerle anlatır
Uçurumu meralarda sürüdür bekleyen

Yalnızlık!

Tue, 22 Sep 2009 23:01:00 +0300

"Kendimi kendime doğru kovalıyorum!"
Peşimde babam, annem,
tavanda gülümseyen,
şu yaşanan çocukluğum.
Alnımda beliren sizler.
An, heybende şekilleniyor.
Yaşam; yüreğin ki
yüreğimin aynası.
Çokluk!
Biraz aklın,
biraz düşün,
biraz merhabanın
ve ençok da
gülümsemenin buluşması!

20/09/2009

Raşit ÖZDEMİR
.. ( devamı )

İbret

Thu, 10 Sep 2009 00:41:00 +0300

Bildiklerim, ezber bozuyor
okumalıyım ezberden,

tutup yeniden yazmalı
aşk'ı, kuşatıp dağı
topuğundan öpmeli
avuçlarında vesika

ol, değil mi dönüş
cinayet mekanı

Mühür

Tue, 08 Sep 2009 21:50:00 +0300

her sözcük seni barındırır

içinde ki her eyle"m"

"m" varsa sahipleniyor demektir

seni yaşamı ve sokakları

-miş

Yalnızlık!

Tue, 01 Sep 2009 13:00:00 +0300
"Bir keresinde Yalnızlığı;
işe geç kalma sanmıştım.
Ve en çok okul sıralarında çoğalır,
her defasında, geç kalma kağıdında belirirdi
ismim! O günden izdir yalnızlık;
tenime ve ruhuma bulaşan.
Yalnızlık; geç kalmanın bir başka adıdır.!"
Raşit ÖZDEMİR.. ( devamı )

ARDIÇ KUŞU

Tue, 25 Aug 2009 11:34:00 +0300

Ben bir kuru toprağım
Ne kadar da eksen tohumu
Esmiyorsa döl rüzgarı durmam yeşilliğe

Bir gün
Bir ardıç kuşu konar sesime

Biraz güneş
Biraz yağmur
Bir ardıç, bir ormana durur

Avuntuya kurulu saatler durur
Kendine döner çemberim
Bir söze bin ümit bağlanan günler bitmiştir artık
Çoğaldıkça azalır, azaldıkça kendime artarım.

Ben bir kuru toprağım
Bir gün ardıç kuşu konar sesime
Susarım…

Raşit ÖZDEMİR

CELLÂDIMA GÜLÜMSERKEN ÇEKTİRDİĞİM SON RESMİN ARKASINDAKİ SATIRLAR

Wed, 19 Aug 2009 21:36:00 +0300

Ben İsmet Özel, şair, kırk yaşında.
Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar
ben yaşarken koptu tufan
ben yaşarken yeni baştan yaratıldı kâinat
her şeyi gördüm içim rahat
gök yarıldı, çamura can verildi
linç edilmem için artık bütün deliller elde
kazandım nefretini fahişelerin
lânet ediyor bana bakireler de.

Sözlerim var köprüleri geçirmez
kimseyi ateşten korumaz kelimelerim
kılıçsızım, saygım kalmadı buğday saplarına
uçtum ama uçuşum
radarlarla izlendi
gayret ettim ve sövdüm
bu da geçti polis kayıtlarına.

Haytanın biriyim ben, bunu bilsin insanlar
ruhumun peşindedir zaptiyeler ve maliye
kara ruhlu der bana görevini aksatmayan kim varsa
laboratuarda çalışanlara sorarsanız
ruhum sahte
evi Nepal'de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum
sınıfları doğrudan geçip
gerçekleri gören gençlerin gözünde.
Acaba kim bilen doğrusunu? Hatta ben
kıyı bucak kaçıran ben ruhumu
sanki ne anlıyorum?

Ola ki
şeytana satacak kadar bile bende ondan yok.
Telâş içinde kendime bir devlet sırrı beğeniyorum
çünkü bu, ruhum olmasa da saklanacak bir şeydir
devlet sırrıyla birlikte insanın
sinematografik bir hayatı olabilir
o kibar çevrelerden gizli bat.. ( devamı )

Wed, 19 Aug 2009 21:35:01 +0300
[
Kadınlar gittiklerinde,
arkalarında daha büyük boşluklar bırakırlar.

Onlar bir gün çekip gittiklerinde,
peşlerinde "yetim-öksüz" kalan çok olur.

Mutfaktaki dolap, perdeler,
kavanozun içindeki eski düğmeler,
özenle saklanmış küçülmüş giysiler,
dolap diplerindeki kurdeleler...

Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar,
yetim kalmıştır tabaklar.
Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.
Sık sık boynunu büker "sarıkız".

O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz,
değerini kimse anlayamaz krom hac tasının.

Balkon artık sessizdir, koridor kimsesiz.
Bir kadın gittiğinde...

Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında;
Bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı,
bir bahçıvan, bir muhasebeci...
Bir anne gider...
Bir dost...
Bir arkadaş...
Bir sevgili...

Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde.

Övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar yetim kalır.

Kapı eşiğindeki "Dikkat et..." duyulmaz,
annesi gitmiştir "geç kalma"nın.

Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.

Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında.

Ve bir kadın gittiğinde,

pek çok "yetim" bırakmıştır aslında arkasında...

Bekir Coşkun.. ( devamı )

Şu an dağın arkasında güneş var!

Sun, 02 Aug 2009 22:18:00 +0300

Şu an dağın arkasında güneş var!
Aydınlığa çıkmak için şafağı bekliyor.
sen bekleyen
Bekle!
gelecek olan bekleye gelir.
yalnız!
Mutlak bir temaşa!
Pencerenin perdelerini aç...
Güneşi göreceksin!
O güneş aŞk'ın kendisi
mavi ayakkabının ökçesinin
sesin de çoğalacak
Ak Bir Şafak!
R.Ö.
.. ( devamı )

Ne zaman buğulu bir cam görsem;

Fri, 24 Jul 2009 00:02:00 +0300

Ne zaman buğulu bir cam görsem;

Ölü yıkayıcıları gelir aklıma...
Ve ölen gözyaşlarım!
bir kadın olmadık anda
anarak rimellerine elini değer
değer nedir ki
var ile yok arasında
da
bir evet midir
karadenizin ölüm çağrıları
adamboyu kıyılarında
kaçak kum yığınları

ah biz değil miyiz o sonu hazırlayan
an
an
ne kadar çınlar kulağın
kul olmuşsun yalanına!
Raşit Özdemir

.. ( devamı )

Babaya Övgü

Sun, 21 Jun 2009 23:27:00 +0300

o küçük elleri tutamadı
harçlıkları avuçlarında
düşürdü baba avuçlarını
sokak aralarında mazgallara

nasırdı değen
çarpık bir el, suya çarpıyordu
çarpım tablosundan düşen rakamlar
o çocuktu
cuk oturdu sayması meydana
bir dedi
yutkunmadı bir dedi
meydan titredi!

Raşit ÖZDEMİR (Mülga kitabından ).. ( devamı )

Thu, 18 Jun 2009 19:44:00 +0300

ne kadar büyür ki insan
bir yanı hep çocuk
bir yanı hep muhtaç
bir yanı hep kanar
tırnak uçları kabuk kaldırır
"üzdüm /üzüldüm"
.. ( devamı )

!

Tue, 09 Jun 2009 23:38:00 +0300

• Mutlu olduğunuz zaman, size bu mutluluğu veren faziletleri sonradan kaybetmeyiniz! (A.Maurois)•
.. ( devamı )

Not Düş Ey Yazıcım!

Wed, 08 Oct 2008 22:39:00 +0300

''
O küçücük şeylerden mutlu olanlar
bilin ki
derin acılara bulaşmışlardır
zamanın birinde
ve yaşamayı kavramışlardır
ve öğrenmişlerdir
satın alınmayacak şeylerin :
huzur ve mutluluk olduğunu
O yüzden çakıl taşı mutluluk verir
''
Raşit Özdemir
.. ( devamı )

ANLAYABİLMEK

Wed, 04 Jun 2008 22:48:00 +0300

ANLAYABİLMEK

"Satılık Köpek Yavruları" ilanının hemen altında küçük bir çocuğun başı gözüktü ve çocuk dükkan sahibine sordu :
-"Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"
Dükkan sahibi :
-"30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi
-"Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk
-"Bir bakabilir miyim yavrulara"
Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve köpek kulübesinden beş tane yumak halinde yavru çıktı. Yavrulardan biri arkadan geliyordu. Küçük çocuk yürümekte zorluk çeken sakat yavruyu işaret edip sordu:
-"Bunun nesi var?"
Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve hep sakat kalacağını açıkladı. Küçük çocuk heyecanlanmıştı.
-"Ben bu yavruyu satın almak istiyorum.”
Dükkan sahibi:
-"Hayır o yavruyu satın alman gerekmiyor.
Eğer gerçekten istiyorsan o yavruyu sana bedava veririm"
Küçük çocuk birden sinirlendi. Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak:
-"Onu bana vermenizi istemiyorum. O da diğer yavrular kadar değerli ve ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim. Aslında şimdi size 2 dolar 37 cent vereceğim ve geri kalanını ayda 50 cent ödeyerek tamamlayacağım."
Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı:
-"Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum. Bu yavru hiçbir zaman diğer yavrular gibi koşup, zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak."
Bunun üzerine küçük çocuk eğildi, pantolonunu sıvadı ve büyük bir metal parçasıyla desteklediği sakat bacağını dükkan sahibine gösterip, tatlı bir sesle:
-“Ben de çok iyi koşamıyorum ve bu yavrunun kendisini çok iyi anlayacak bir sahibe gereksinimi var" dedi
.. ( devamı )